اینکه  فرزند دختر یا فرزند پسر پدر و مادرمون باشیم خیلی در سرنوشت ما تأثیر می گذارد. توانایی ها و علایق ما فرق خواهند کرد. انتظارات دیگران از ما، توجه شان به موفقیت ها و ابتکاراتمان و خیلی چیزهای دیگر فرق خواهند کرد.

مثلن اگر پسر باشیم وقتی داریم در یک مهمانی شیطنت می کنیم و با هم سن و سال هایمان بازی می کنیم صاحبخانه می گوید ماشاءالله چه شیطونه! و مادر و پدرمان هم به افتخار لبخند می زنند و حتا اگر کار نامناسبی هم بکنیم بهمان می گویند پسره دیگه خیلی شیطونه ... اما اگر دختر باشیم  احتمالن مادرمان ما را بغل می کند و روی پای خودش می نشاند و در گوشمان می گوید این قدر سروصدا نکن یا چیزی شبیه به این و یا ممکن است یک عروسک بدهد دست مان و بگوید ببین نی نی دارد گریه می کند بیا بخوابانش. همین طوری چند سال می گذرد و ما بزرگ تر می شویم...